Over de bedelaar uit Luossa

Dan Andersson

Uit de gedichtenbundel Visor och ballader (1921)

Rond de bedelaar uit Luossa zaten alle mensen in een kring,
en bij het kampvuur hoorden ze zijn lied.
En van bedelaars en struikrovers en prachtige dingen,
En van zijn verlangen zong hij de hele nacht:

"Er is iets voorbij de bergen, voorbij de bloemen en het lied,
er is iets achter de sterren, achter het hete hart van mij.
Horen - iets gaat en fluistert, gaat en trekt me aan en bidt:
Kom tot ons, want deze aarde is niet uw koninkrijk.

Ik heb geluisterd naar de stille golfslag tegen de kust,
Ik heb gedroomd van de rest van de wildste zeeën.
En in de geest heb ik me naar het vormloze land gehaast,
waar het liefste wat we kenden zal worden vergeten.

Naar een wild en eeuwig verlangen werden we geboren uit bleke moeders,
uit de geboorteplaats van zorgen kwam ons eerste gejammer.
We werden op de bergen en vlaktes gegooid om te ravotten en te spelen,
en we speelden eland en leeuw, vlinder, bedelaar en god.

Ik zat zwijgend aan haar zijde, zij, wiens hart
Als de mijne, verzorgde zij met zachte handen ons nest,
Ik hoorde mijn hart schreeuwen, wat je bezit is niet van jou,
en ik werd meegesleept door de geest om te rusten.

Wat ik liefheb is daarbuiten en verborgen in de donkere verte,
en mijn ware pad is hoog en prachtig.
En ik ben geneigd om te midden van het alarm voor de Heer te bidden:
"Neem de hele aarde weg, ik zal bezitten wat niemand, niemand heeft!

Volg me, broeder, voorbij de bergen, met de stille koele rivieren,
waar de hele zee langzaam in slaap valt in de bedding van de bergen.
Ergens achter de hemel is mijn thuis, ik heb mijn moeder,
temidden van gouden nevels in een gewaad van rozen.

Moge het zwarte zoute water de koortsrode wangen afkoelen,
Mogen we mijlenver van het leven zijn voor de morgen vol is!
Niet van deze wereld was ik en oneindige ontberingen
Ik leed voor mijn angst, ongeloof, en mijn hete liefde.

Op een met schelpen bezaaide zeekust, staat een zware rozenpoort,
waar in rust de wrakken wegkwijnen en de vermoeide mannen rusten.
Nooit hoorde ik luide liederen zoals de echo's van zingende violen
onder bogen waar altijd jonge kinderen van geluk wonen."

Abonneer je op YouTube:


Als je het waardeert Allmogens Onafhankelijk werken om onze mooie Zweedse geschiedenis en Noordse cultuur uit te beelden, u bent van harte welkom om iets leuks te kopen in de winkel of ons te steunen met een vrijwillige donatie. Dank u bij voorbaat!

Steun Allmogens via Swish: 123 258 97 29
Steun Allmogens door sluit u aan bij
Steun Allmogens in uw testament

Populaire poëzie

Zullen we zondag gehoord worden?

Ontvang elke zondagmorgen de nieuwsbrief met de artikelen van de week over de Zweedse geschiedenis en de Noordse cultuur. Gratis!

Perfect! Check je inbox en bevestig je registratie en je bent helemaal klaar!