Winkel onze historische kaarten

Over de natie-staat vieringen

Natie Staat
1984: Nationaldagsfirande på Kvarnbyvallen i Mölndal. Foto: Harry Moum, Mölndals stadsmuseum (CC BY-SA)

Over de viering van de nationale feestdag en de eeuwige vijand van spontane orde en vrijwillige gemeenschappen

Lars Anders Johansson heeft net op tijd voor de viering van de natiestaat een artikel geschreven op National Day, waar hij het verschil bespreekt tussen gedwongen en vrijwilligers gemeenschappen - kijkend naar de Zweedse geschiedenis en de relatie tussen natie en staten. Zeker de moeite waard om te lezen, en ik zeg dat niet alleen omdat Project Allmogen aan het eind een mooie vermelding krijgt.

De natie, de ingebeelde gemeenschap van lotsverbondenheid, gebaseerd op een gemeenschappelijke taal, geschiedenis en cultuur, is een van de meer duurzame gemeenschappen gebleken en een gemeenschappelijkheid waarmee veel mensen zich van nature identificeren.
[...] Wanneer de nationale gemeenschap niet samenvalt met de politieke doelstellingen, kan de staat in plaats daarvan trachten te verdelen en uiteen te vallen, door andere gemeenschappen te scheppen die tegen de oude ingaan. De onhandige pogingen om van bovenaf een soort "nationalisme" voor de Europese samenwerking te creëren is een van de duidelijker voorbeelden.

Lars Anders Johansson

Naast het hedendaagse voorbeeld van Lars Anders is ook de Zweedse natiestaat een voorbeeld van een gemeenschap die ooit werd opgelegd aan de gewone bevolking van de vele verschillende regio's. In de oude grensnederzettingen van Blekinge, bijvoorbeeld, kon de boeren de ene dag verteld worden dat ze Zweden waren en de volgende dag dat ze Denen waren, afhankelijk van welke koningssoldaten op dat moment door de nederzetting trokken en loyaliteit en belasting eisten van de gewone burgers.

Een ander hedendaags voorbeeld is de Zweedse "multicultuur", laten we het "diversiteits-nationalisme" noemen, slechts de laatste van de gemeenschappen die van bovenaf door de centrale macht worden opgelegd. Een "gemeenschap" die evenmin geworteld is in het volk, een door en door elitair project, dat grappig genoeg in zijn zelfverheerlijkende voorkomen en taalgebruik precies doet denken aan het chauvinistische nationalisme dat de belangrijkste voorstanders ervan rood doet zien. Maar zoals Lars Anders Johansson schrijft, is de toekomst van het nieuwste gemeenschapsgebouw van de staat nog lang niet zeker:

Natuurlijke gemeenschappen, gebaseerd op gemeenschappelijke taal, cultuur en geschiedenis, ontstaan in de loop van de tijd en door spontane ordening. Door hun inertie en vrijwillige karakter hebben zij de neiging in de loop van de tijd te blijven bestaan. Mensen die op basis van deze parameters een gevoel van saamhorigheid en gemeenschap hebben, zijn over het algemeen levensvatbaar en in staat om de moeilijkste ontberingen te doorstaan.
[...] Onnatuurlijke gemeenschappen, van bovenaf opgelegd door politieke besluiten, zijn over het algemeen zwak en van korte duur. Mensen voelen zich gewoon niet zo verbonden met politieke documenten en bureaucratische formulieren als met degenen met wie zij taal, cultuur en geschiedenis delen.

Betekent dit dat we geen Nationale Dag moeten vieren? Nee, natuurlijk moet je dat als je dat wilt. Maar denk aan wat je eigenlijk aan het vieren bent. Zet een gedachte achter de actie. Vilhelm Moberg deed. Met het oog op de verontrustende ontwikkelingen in dit land, denk ik dat het laatste die het verdient om vandaag gevierd te worden is staten en wat politici ook beweren dat we vandaag moeten vieren.

Welnu, zoals u misschien hebt gemerkt, houd ik niet van gedwongen gemeenschappen, noch van de "multiculturele" - juist omdat die gebaseerd zijn op staatsdwang in plaats van vrijwilligheid.

De oude Zweedse gemeenschap werd haar in haar begin zeker ook van bovenaf opgelegd, maar door een lange en pijnlijke geboorte werd zij uiteindelijk de gemeenschap waaruit de Zweden in de donkerste tijden kracht putten. Het was de Zweedse vlag waarrond Vilhelm Moberg en zijn landgenoten zich verzamelden toen de gewelddadige troepen Zweden omsingelden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het was in de Zweedse gemeenschap dat zij de kracht vonden om zich te verdedigen. Zelfs ik, die mijzelf beschouw als een libertaire anarchist, een libertair die de vrijheid van het individu vooropstelt, kan daarom de Zweedse natie waarvan ik deel uitmaak niet kleineren door de taal die ik spreek, de cultuur die ik in mij draag en de geschiedenis die ik deel met andere Zweden. Maar de nationale feestdag is en blijft de dag van de staat, de dag van de macht, en het "Zweden" dat gevierd wordt is wat de macht zegt dat het moet zijn.

Midzomer, daarentegen, is een ander verhaal! Het is de Zweedse true vakantie deze tijd van het jaar, waar Lars Anders ook over heeft geschreveneen feest dat veel ouder is dan de natiestaat Zweden, en een feest waarvan de wortels recht in de ziel van de mensen.

Abonneer je op YouTube:


Als je het waardeert Allmogens Onafhankelijk werken om onze mooie Zweedse geschiedenis en Noordse cultuur uit te beelden, u bent van harte welkom om iets leuks te kopen in de winkel of ons te steunen met een vrijwillige donatie. Dank u bij voorbaat!

Steun Allmogens via Swish: 123 258 97 29
Steun Allmogens door sluit u aan bij
Steun Allmogens in uw testament

Populair

Zullen we zondag gehoord worden?

Ontvang elke zondagmorgen de nieuwsbrief met de artikelen van de week over de Zweedse geschiedenis en de Noordse cultuur. Gratis!

Perfect! Check je inbox en bevestig je registratie en je bent helemaal klaar!