Winkel onze historische kaarten

De arbeidersbeweging van vroeger en nu

Delen op FacebookDelen op WhatsAppDelen op TelegramDelen op TwitterMei Dag! Nu het ergste van de beroering is weggeëbd, is het misschien een goed moment om achterover te leunen en na te denken over de arbeidersbeweging in verleden en heden. Laten we ons opwarmen met twee regels uit de Internationale, een van de [...]

Mei Dag! Nu het ergste van de beroering is weggeëbd, is het misschien een goed moment om achterover te leunen en na te denken over de arbeidersbeweging in verleden en heden.

Laten we opwarmen met twee regels uit de Internationale, een van de grootste liederen van de arbeidersbeweging:

"Botenstaat en wetten onderdrukken ons,
we onder belastingen graven."

Hoeveel linksen, denkt u, zingen deze regels vandaag de dag met oprecht enthousiasme en strijdlust?

Hier zijn wat meer passende regels van de suffraget campagnevoerder Isidor Kjellberg (1841-1895), oprichter van Zweden's eerste suffraget vereniging in Linköping op 24 juli 1887 en wiens opruiende gedicht te horen was op veel van de suffraget bijeenkomsten van de vroege arbeidersbeweging in de krakers- en boerenhutten aan het eind van de 19e eeuw.

Het gedicht agiteert niet tegen het kapitaal, maar tegen de staat.

In het derde en laatste deel van The Freedom Struggles of the Swedish Allmog, wordt Kjellberg door Alfred Kämpe beschreven als "de onvermoeibare oude strijder voor het kiesrecht", en het was ook in dit boek dat het gedicht werd gevonden.

Kämpe beschrijft in het boek hoe in 1887 staatstarieven op graan en meel dreigden, en vooral "in het nadeel van de armen zouden uitvallen, en daardoor ontstond onder de lagere burgerij een ontluikend ongenoegen, dat een impuls gaf aan de plattelands-kiesrechtbeweging. Toen de oproerkraaiers, die in het begin vrij schaars waren, op een meer bevolkte plaats aankwamen, verzamelden zich daar grote menigten van rechtelozen die naar hen luisterden".

In een verslag uit het noorden van Ångermanland, dat op 26 februari 1887 in de krant van Sundsvall werd gepubliceerd, kan men het volgende lezen over de mening van het grote publiek over de gebruiken:

"De meeste deelnemers waren van mening dat de heffing op graan, als die er zou komen, in de hoogste mate onrechtvaardig zou zijn, omdat de bevolking van de vijf noordelijke graafschappen, van Dalarna, erdoor zou worden getroffen. Snapphane-district in Småland en op de Halland-rug, in de Finse bossen van Värmland, voor de arbeiders en vissers van de kustbevolking in de rest van Zweden, en voor de gehele stedelijke bevolking van Zweden, en dus voor het grootste deel van de bevolking van Zweden, die in geen geval in haar behoefte aan gemalen en ongemalen graan kon voorzien, zou tot gevolg hebben dat de kosten van de meest noodzakelijke levensbehoeften rechtstreeks zouden stijgen en dat de prijzen van sommige andere consumptieartikelen onrechtstreeks zouden stijgen, terwijl de graanprijs, verhoogd door de rechten, ten goede zou komen aan een betrekkelijk gering aantal landeigenaren".

Kjellbergs gedicht, en de Internationale zelf, geven enig perspectief op hoe ver de politieke schaal van vandaag is verschoven in de richting van het dwingende collectivisme. Van een, althans gedeeltelijk, libertaire beweging voor lagere belastingen en staatspatronaat, is het nu links dat het hardst roept om hogere belastingen en meer staatscontrole over de samenleving. Een groot deel van het hedendaagse links is dus geworden waartegen het oorspronkelijke links streed. Zij maken nu deel uit van de autocratie van de staat.

"De staat zal helpen! De staat moet ingrijpen! De staat zal steunen! Dat is de kreet", zei Vilhelm Moberg tijdens een toespraak in Norrtälje op 12 oktober 1947. Hij gaat verder:

"En de Staat besluipt ons, verleidelijk en verleidelijk: hier zal hulp zijn! Hier is interventie! Hier zal hulp zijn!

De staat vraagt er slechts een kleinigheid voor terug. Slechts een kleinigheidje: de vrijheid van het individu. De onderwerping van het individu aan zijn autocratie."

Ergens onderweg zijn de vertegenwoordigers van de arbeidersbeweging vergeten dat de staat en het kapitaal in hetzelfde schuitje zitten. Misschien was het op dat moment dat zij zelf de roeispanen lieten vallen, vooraan gingen zitten op de mooie stoelen en het roeien aan de rest van ons overlieten.

Abonneer je op YouTube:


Als je het waardeert Allmogens Onafhankelijk werken om onze mooie Zweedse geschiedenis en Noordse cultuur uit te beelden, u bent van harte welkom om iets leuks te kopen in de winkel of ons te steunen met een vrijwillige donatie. Dank u bij voorbaat!

Steun Allmogens via Swish: 123 258 97 29
Steun Allmogens door sluit u aan bij
Steun Allmogens in uw testament

Populair